Zastanawiasz się czasem, jak to jest, że pewne sytuacje  wracają… Pomimo Twojego postanowienia, że coś z tym zrobisz? Że tym razem będzie inaczej… Pomimo że może nawet już rozmawiałeś/aś z tą osobą na ten temat i podjęliście jakieś umowy, ale to nie działa? Może chodzi o…

– Twoją relację z dzieckiem – które nie chce odejść od ekranu, i podczas Waszych rozmów na ten temat czujesz z jednej strony gniew, a z drugiej lęk przed utratą autorytetu.
– Twoje dziecko, przy którym czujesz bezsilność, kiedy chcesz, żeby nauczyło się angielskiego, matematyki, wiązać sznurówki albo usiąść na nocnik… i spotykasz się ze ścianą – „nie i koniec”.
– Twojego partnera/partnerkę, gdy masz wrażenie, że jest złośliwy/a, kiedy pytasz, czy zajmie się dziećmi przez weekend, ponieważ Ty chcesz wyjechać na warsztat.
– Twoich rodziców – masz jednoczesną irytację i poczucie winy. Z jednej strony widzisz, że są już w podeszłym wieku i potrzebują zainteresowania i uwagi, a z drugiej – kiedy już się spotykacie, to słyszysz tylko narzekanie i marudzenie, i pomimo rozmów… to się nie zmienia. dbanie o siebie nie jest fanaberią, czy egocentryzmem, ale wyrazem zdrowego rozsądku.

Człowiek ma taki odruch, że kiedy dzieje się coś trudnego zaczyna automatycznie szukać winy – albo bierze ją na siebie, albo przerzuca na drugą stronę. Rzadko myślimy o tym, że aby był nadajnik, musi być też odbiornik – i na odwrót.

Na warsztacie, na który Cię zapraszam, dowiesz się, że podstawową potrzebą każdego człowieka jest potrzeba przynależności, którą można podzielić na cztery podpotrzeby:

– Potrzeba bycia widzianym – branym pod uwagę.
– Potrzeba bycia sprawczym – inaczej potrzeba posiadania wpływu.
– Potrzeba bycia docenianym – nawet jeśli sam/a siebie nie doceniasz.
– Potrzeba bycia akceptowanym – nie tylko za swoje blaski, ale również za swoje cienie i gorsze dni.

Kiedy któraś z tych potrzeb jest niezaspokojona, ludzie zaczynają odczuwać trudne emocje, powiązane z różnymi niewspierającymi przekonaniami, które siedzą w ich podświadomości. No i pod wpływem tych trudnych, podświadomych programów zaczynają zachowywać się niefajnie.

Podczas warsztatu będziemy wchodzić w rolę osób, z którymi mamy trudną sytuację – będziemy odgrywać scenki z życia wzięte, aby zobaczyć, o który błędny cel zachowania chodzi (a zawsze chodzi o któryś z nich).  Z mojego wieloletniego doświadczenia pracy z tym procesem wiem, że:

– Rozwiążesz to wyzwanie, nad którym będziesz pracować podczas warsztatu – czasem zdarza się, że problem, który powtarzał się latami, nagle przestaje istnieć po warsztacie. I nie trzeba nawet nic mówić ani robić – jesteśmy ze sobą energetycznie połączeni. A jeśli sytuacja wymaga jeszcze skonfrontowania się, staje się to łatwe i naturalne, więc sprawa szybko się rozwiązuje.
– Rozwiążesz także inne wyzwania obserwując scenki innych uczestników – uwierz mi, nie ma przypadków. Wyzwania, z którymi przyjeżdżają inne osoby, pomagają także Tobie w rozwiązaniu problemów, o których nawet świadomie teraz nie pamiętasz.
– Nauczysz się korzystać z tego narzędzia, co zmieni Twoje życie – po przejściu warsztatu patrzysz na siebie i innych ludzi inaczej… z większą świadomością, łagodnością, zrozumieniem i poczuciem mocy, bo wiesz, co robić, gdy pojawiają się trudności.
– Wrócisz stamtąd wiele, wiele kilogramów lżejszy/a – zostawisz kilogramy wstydu, lęku, żalu i poczucia winy.